Przykład kodu “Code 39″

Przykład zapisu znaków alfanumerycznych w kodzie “Code39″. Znaki “*” są oznaczeniami Start/Stop, i “$” jest znakiem kontrolnym wyliczonym na podstawie modulo43

Code 39 (pokupny ponadto jak “USS Code 39″, “Code 3/9″, “Kod komputerowy 3 z 9″, “USD-3″, “Alpha39″) – alfanumeryczny kod komputerowy kreskowy o stałej szerokości pojedynczego znaku. Kod komputerowy ów powstał w 1974 roku, a rozpowszechnił się po zastosowaniu go przez Departament Obrony USA do oznaczania przesyłek od dostawców. Współcześnie jest wykorzystywany w branży motoryzacyjnej do oznaczania części. Największą wadą kodu jest względnie mała gęstość zapisu danych. Z tego względu kod komputerowy ów nie nadaje się do umieszczania na małych przedmiotach. Zaletą kodu jest wydarzenie, że przypuszczalnie on stać się odczytany przez nie całkiem iks skaner kodów kreskowych.

Spis treści

• 1 Konstrukcja kodu
  • 1.1 Tabela znaków
  • 1.2 Całość kontrolna (Code 39 mod 43)
  • 1.3 Nagrywanie całej tablicy znaków ASCII w Code 39
• 2 Linki zewnętrzne

Struktura kodu

Wykorzystując podstawową wersję kodu wolno zakodować 43 znaki alfanumeryczne (duże litery od A do Z, cyfry, znaki specjalne: -, ., spacja, $, /, +, %) tudzież cyfra *, kto służy do oznaczenia początku i końca kodu. Ktoś herb składa się z dziewięciu pasków (występuje na przemian 5 pasków czarnych i 4 paski amfa), blisko czym 3 z nich mają większą wielkość (tym samym miano kod 3 z 9). Nastawienie szerokości pasków grubych do cienkich musi mieścić się w przedziale od 2:1 do 3:1.

W podstawowej wersji kod komputerowy nie zawiera sumy kontrolnej. Pomimo tego jest on właśnie zbudowany, że nieparzysty błędnie odczytany linia nie spowoduje rozpoznania znaku, jak innego.

Tabela znaków

Znak * jest wykorzystywany jeno do oznaczenia początku i końca kodu. Ze względu na jego asymetryczną jakość skaner kodów kreskowych jest w stanie stwierdzić tendencja odczytu kodu.

Poniższa tablica prezentuje wyjście zapisu wszystkich 44 znaków kodowanych w Kodzie 3 z 9:

Legenda

Format1
Format2
Pasek

W
B
szeroki - czarny

N
b
wąski - czarny

w
W
szeroki - biały

n
w
wąski - biały

Tablica znaków

Wart.
Znak
Format1
Format2

0
0
NnNwWnWnN
bwbWBwBwb

1
1
WnNwNnNnW
BwbWbwbwB

2
2
NnWwNnNnW
bwBWbwbwB

3
3
WnWwNnNnN
BwBWbwbwb

4
4
NnNwWnNnW
bwbWBwbwB

5
5
WnNwWnNnN
BwbWBwbwb

6
6
NnWwWnNnN
bwBWBwbwb

7
7
NnNwNnWnW
bwbWbwBwB

8
8
WnNwNnWnN
BwbWbwBwb

9
9
NnWwNnWnN
bwBWbwBwb

10
A
WnNnNwNnW
BwbwbWbwB

11
B
NnWnNwNnW
bwBwbWbwB

12
C
WnWnNwNnN
BwBwbWbwb

13
D
NnNnWwNnW
bwbwBWbwB

14
E
WnNnWwNnN
BwbwBWbwb

15
F
NnWnWwNnN
bwBwBWbwb

16
G
NnNnNwWnW
bwbwbWBwB

17
H
WnNnNwWnN
BwbwbWBwb

18
I
NnWnNwWnN
bwBwbWBwb

19
J
NnNnWwWnN
bwbwBWBwb

20
K
WnNnNnNwW
BwbwbwbWB

21
L
NnWnNnNwW
bwBwbwbWB

22
M
WnWnNnNwN
BwBwbwbWb

23
N
NnNnWnNwW
bwbwBwbWB

24
O
WnNnWnNwN
BwbwBwbWb

25
P
NnWnWnNwN
bwBwBwbWb

26
Q
NnNnNnWwW
bwbwbwBWB

27
R
WnNnNnWwN
BwbwbwBWb

28
S
NnWnNnWwN
bwBwbwBWb

29
T
NnNnWnWwN
bwbwBwBWb

30
U
WwNnNnNnW
BWbwbwbwB

31
V
NwWnNnNnW
bWBwbwbwB

32
W
WwWnNnNnN
BWBwbwbwb

33
X
NwNnWnNnW
bWbwBwbwB

34
Y
WwNnWnNnN
BWbwBwbwb

35
Z
NwWnWnNnN
bWBwBwbwb

36
-
NwNnNnWnW
bWbwbwBwB

37
.
WwNnNnWnN
BWbwbwBwb

38
(spacja)
NwWnNnWnN
bWBwbwBwb

39
$
NwNwNwNnN
bWbWbWbwb

40
/
NwNwNnNwN
bWbWbwbWb

41
+
NwNnNwNwN
bWbwbWbWb

42
%
NnNwNwNwN
bwbWbWbWb

–
*
NwNnWnWnN
bWbwBwBwb

Pośrodku znakmi wstawiany jest uzupełniający wąski biel linia. Nie zostało to coprawda określone w standardzie, tymczasem czytniki mogą nie odczytać kodu, kto nie zawiera takich przerw. Na rzecz przykładu kod komputerowy składający się z litery “A” będzie wyglądał następująco:
i zostanie odczytany w charakterze “*A*”.

Całość kontrolna (Code 39 mod 43)

Czasem do kodu 3 z 9 dodawana jest dodatkowa komplet kontrolna (forma kodu: Code 39 mod 43). Oblicza się ją następująco:

• Sumuje się wartości (od 0 do 42) wszystkich znaków występujących w kodzie (za wyjątkiem znaków start/stop)
• Od wyniku oblicza się koszt modulo 43
• Otrzymany uzysk jest wartością znaku sumy kontrolnej

Znak sumy kontrolnej dopisuje się do kodu poprzednio znakiem stopu.

W Visual Basicu jest dozwolone sformułować to w kolejny sposób:

Const charSet As String = “0123456789ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ-. $/+%”
Function Mod43(C39 As String) As String
For i = 1 To Len(C39)
total = InStr(charSet, Mid(C39, i, 1)) - 1 + total
Next i
Mod43 = C39 & Mid$(charSet, (total Mod 43 + 1), 1)
End Function

Nagrywanie całej tablicy znaków ASCII w Code 39

Istnieje rozszerzenie kodu 3 z 9 (Code 39 plus) pozwalające zakodować niedaleko jego pomocy wszystkie 128 znaków kodu ASCII. 44 standardowe znaki kodowane są tak jak, podczas gdy w odmianie podstawowej. Zaś pozostałe symbole reprezentowane są przez sekwencje dwóch znaków podstawowych.

Tablica

Nr
Znak
Kodowanie
   
Nr
Znak
Kodowanie
   
Nr
Znak
Kodowanie
   
Nr
Znak
Kodowanie

0
NUL
%U

32

64
@
%V

96
`
%W

1
SOH
$A

33
!
/A

65
A
A

97
a
+A

2
STX
$B

34
”
/B

66
B
B

98
b
+B

3
ETX
$C

35
#
/C

67
C
C

99
c
+C

4
EOT
$D

36
$
/D

68
D
D

100
d
+D

5
ENQ
$E

37
%
/E

69
E
E

101
e
+E

6
ACK
$F

38
&
/F

70
F
F

102
f
+F

7
BEL
$G

39
‘
/G

71
G
G

103
g
+G

8
BS
$H

40
(
/H

72
H
H

104
h
+H

9
HT
$I

41
)
/I

73
I
I

105
i
+I

10
LF
$J

42
*
/J

74
J
J

106
j
+J

11
VT
$K

43
+
/K

75
K
K

107
k
+K

12
FF
$L

44
,
/L

76
L
L

108
l
+L

13
CR
$M

45
-
-

77
M
M

109
m
+M

14
SO
$N

46
.
.

78
N
N

110
n
+N

15
SI
$O

47
/
/O

79
O
O

111
o
+O

16
DLE
$P

48
0
0

80
P
P

112
p
+P

17
DC1
$Q

49
1
1

81
Q
Q

113
q
+Q

18
DC2
$R

50
2
2

82
R
R

114
r
+R

19
DC3
$S

51
3
3

83
S
S

115
s
+S

20
DC4
$T

52
4
4

84
T
T

116
t
+T

21
NAK
$U

53
5
5

85
U
U

117
u
+U

22
SYN
$V

54
6
6

86
V
V

118
v
+V

23
ETB
$W

55
7
7

87
W
W

119
w
+W

24
CAN
$X

56
8
8

88
X
X

120
x
+X

25
EM
$Y

57
9
9

89
Y
Y

121
y
+Y

26
SUB
$Z

58
:
/Z

90
Z
Z

122
z
+Z

27
ESQ
%A

59
;
%F

91
[
%K

123
{
%P

28
FS
%B

60
<
%G

92
\
%L

124
|
%Q

29
GS
%C

61
=
%H

93
]
%M

125
}
%R

30
RS
%D

62
>
%I

94
^
%N

126
~
%S

31
US
%E

63
?
%J

95
_
%O

127
DEL
%T

Linki zewnętrzne

• (en) Składanie fontów na rzecz kodu 3 z 9 - licencja freeware
• (en) Wytwornica kodów Code 39 online
• (en) Formuła Code 39 na Morovii
• (en) Formuła Code 39 na BARCODE Island
• (en) Formuła Code 39 na Barcode Man
• (en) Barcode Maker

Kategoria: Kody kreskowe

Skaner wieloliniowy kodów kreskowych to taki czytnik, kto w miejsce jednej wiązki promienia laserowego posiada ich nieco. Dodatkowe wiązki mogą być równoległe do podstawowej czy też mogą sporządzać pięciokąt albo gwiazdę.

Kategoria: Kody kreskowe

Kod 128 (code128) jest alfanumerycznym jednowymiarowym kodem kreskowym wysokiej rozdzielczości. Został stworzony do zakodowania 128 znaków ASCII, co w sąsiedztwie użyciu czterech różnych długości kresek i przerw, czyni go dodatkowo w najwyższym stopniu zwartym kodem.

Kod 128 prawdopodobnie być skanowany w każdym kierunku i nie ma ograniczeń co do długości samego kodu.

Każdy herb Kodu 128 składa się z 11 czarnych i białych modułów (wykorzystuje tedy 11 bitów), wyjątkiem jest herb Okazja, kto składa się z 13 modułów. 11 modułów musi sporządzać kolejny zrąb - Linia Interwał Linia Rozstęp Linia Odstęp o długości od 1 do 4 modułów ktokolwiek (11 bitów daje 2048 dyspozycja, z czego 216 jest możliwych do wykorzystania - Code 128 wykorzystuje właśnie 107)

Przykład: herb a = 10010110000 > (1)x1 (2)x0 (1)x1 (1)x0 (2)x1 (4)x0 > 1 2 1 1 2 4

Nie licząc znaku STOP, mamy do dyspozycji 106 kombinacji czarnych i białych modułów. Każda z tych kombinacji być może być wykorzystana do określenia znaku w jednym z trzech zestawów znaków (Code Set A, B i C). Preferencja konkretnego zestawu dokonujemy w poprzek uzus odpowiedniego znaku startowego (START A - 103, START B - 104, START C - 105). Mamy również do dyspozycji specjalne znaki CODE i SHIFT. Pozwalają one na zmianę zestawu znaków w trakcie skanowania (CODE zmienia składanie od danego momentu, SHIFT właśnie na rzecz następnego znaku). W zestawie znaków znajdują się oraz znaki funkcyjne (FNC) - FNC1 określa np. kanon GS1-128.

Każdy herb ma cena od 0 do 105, cena ta jest wykorzystywana do obliczenia znaku kontrolnego.

Spis treści

• 1 Obliczanie znaku kontrolnego
• 2 Tabela znaków Kodu 128
• 3 Bibliografia
• 4 Linki zewnętrzne

Obliczanie znaku kontrolnego

Znak testowy jest resztą z dzielenia, sumy znaku początek i iloczynów wartości znaków i ich pozycji, przez 103 (znaków możliwych do wykorzystania jak herb testowy). Na rzecz tekstu Code 128 wygląda to następująco:

Koszt Kolekcja
===== =====
Początek Code B 104 104
Ranga 1 C 35 1 x 35 = 35
Stanowisko 2 o 79 2 x 79 = 158
Ranga 3 d 68 3 x 68 = 204
Ranga 4 e 69 4 x 69 = 276
Ranga 5 0 5 x 0 = 0
Stanowisko 6 1 17 6 x 17 = 102
Ranga 7 2 18 7 x 18 = 126
Stanowisko 8 8 24 8 x 24 = 192
=====
1197
=====
1197/103 = 11 końcówka 64

Znakiem kontrolnym jest herb z wartością 64 - jest to w tym przypadku `

Oto przykłady zastosowania Kodu 128 (B) i GS1-128 (ze zmianą zestawu znaków).

Tabela znaków Kodu 128

Duchota Code A Code B Code C Paski/
tość Przerwy
0 interwał rozstęp 00 2 1 2 2 2 2
1 ! ! 01 2 2 2 1 2 2
2 ” ” 02 2 2 2 2 2 1
3 # # 03 1 2 1 2 2 3
4 $ $ 04 1 2 1 3 2 2
5 % % 05 1 3 1 2 2 2
6 & & 06 1 2 2 2 1 3
7 ‘ ‘ 07 1 2 2 3 1 2
8 ( ( 08 1 3 2 2 1 2
9 ) ) 09 2 2 1 2 1 3
10 * * 10 2 2 1 3 1 2
11 + + 11 2 3 1 2 1 2
12 , , 12 1 1 2 2 3 2
13 - - 13 1 2 2 1 3 2
14 . . 14 1 2 2 2 3 1
15 / / 15 1 1 3 2 2 2
16 0 0 16 1 2 3 1 2 2
17 1 1 17 1 2 3 2 2 1
18 2 2 18 2 2 3 2 1 1
19 3 3 19 2 2 1 1 3 2
20 4 4 20 2 2 1 2 3 1
21 5 5 21 2 1 3 2 1 2
22 6 6 22 2 2 3 1 1 2
23 7 7 23 3 1 2 1 3 1
24 8 8 24 3 1 1 2 2 2
25 9 9 25 3 2 1 1 2 2
26 : : 26 3 2 1 2 2 1
27 ; ; 27 3 1 2 2 1 2
28 < < 28 3 2 2 1 1 2
29 = = 29 3 2 2 2 1 1
30 > > 30 2 1 2 1 2 3
31 ? ? 31 2 1 2 3 2 1
32 @ @ 32 2 3 2 1 2 1
33 A A 33 1 1 1 3 2 3
34 B B 34 1 3 1 1 2 3
35 C C 35 1 3 1 3 2 1
36 D D 36 1 1 2 3 1 3
37 E E 37 1 3 2 1 1 3
38 F F 38 1 3 2 3 1 1
39 G G 39 2 1 1 3 1 3
40 H H 40 2 3 1 1 1 3
41 I I 41 2 3 1 3 1 1
42 J J 42 1 1 2 1 3 3
43 K K 43 1 1 2 3 3 1
44 L L 44 1 3 2 1 3 1
45 M M 45 1 1 3 1 2 3
46 N N 46 1 1 3 3 2 1
47 O O 47 1 3 3 1 2 1
48 P P 48 3 1 3 1 2 1
49 Q Q 49 2 1 1 3 3 1
50 R R 50 2 3 1 1 3 1
51 S S 51 2 1 3 1 1 3
52 T T 52 2 1 3 3 1 1
53 U U 53 2 1 3 1 3 1
54 V V 54 3 1 1 1 2 3
55 W W 55 3 1 1 3 2 1
56 X X 56 3 3 1 1 2 1
57 Y Y 57 3 1 2 1 1 3
58 Z Z 58 3 1 2 3 1 1
59 [ [ 59 3 3 2 1 1 1
60 \ \ 60 3 1 4 1 1 1
61 ] ] 61 2 2 1 4 1 1
62 ^ ^ 62 4 3 1 1 1 1
63 _ _ 63 1 1 1 2 2 4
64 NUL ` 64 1 1 1 4 2 2
65 SOH a 65 1 2 1 1 2 4
66 STX b 66 1 2 1 4 2 1
67 ETX c 67 1 4 1 1 2 2
68 EOT d 68 1 4 1 2 2 1
69 ENQ e 69 1 1 2 2 1 4
70 ACK f 70 1 1 2 4 1 2
71 BEL g 71 1 2 2 1 1 4
72 BS h 72 1 2 2 4 1 1
73 HT i 73 1 4 2 1 1 2
74 LF j 74 1 4 2 2 1 1
75 VT k 75 2 4 1 2 1 1
76 FF I 76 2 2 1 1 1 4
77 CR m 77 4 1 3 1 1 1
78 SO n 78 2 4 1 1 1 2
79 SI o 79 1 3 4 1 1 1
80 DLE p 80 1 1 1 2 4 2
81 DC1 q 81 1 2 1 1 4 2
82 DC2 r 82 1 2 1 2 4 1
83 DC3 s 83 1 1 4 2 1 2
84 DC4 t 84 1 2 4 1 1 2
85 NAK u 85 1 2 4 2 1 1
86 SYN v 86 4 1 1 2 1 2
87 ETB w 87 4 2 1 1 1 2
88 CAN x 88 4 2 1 2 1 1
89 EM y 89 2 1 2 1 4 1
90 SUB z 90 2 1 4 1 2 1
91 ESC { 91 4 1 2 1 2 1
92 FS | 92 1 1 1 1 4 3
93 GS } 93 1 1 1 3 4 1
94 RS ~ 94 1 3 1 1 4 1
95 US DEL 95 1 1 4 1 1 3
96 FNC 3 FNC 3 96 1 1 4 3 1 1
97 FNC 2 FNC 2 97 4 1 1 1 1 3
98 SHIFT SHIFT 98 4 1 1 3 1 1
99 CODE C CODE C 99 1 1 3 1 4 1
100 CODE B FNC 4 CODE B 1 1 4 1 3 1
101 FNC 4 CODE A CODE A 3 1 1 1 4 1
102 FNC 1 FNC 1 FNC 1 4 1 1 1 3 1
103 Początek A Początek A Początek A 2 1 1 4 1 2
104 Początek B Początek B Początek B 2 1 1 2 1 4
105 Początek C Początek C Początek C 2 1 1 2 3 2
106 Okazja Autostop Autostop 2 3 3 1 1 1 2

Bibliografia

• Kody kreskowe - rodzaje, standardy, ekwipunek, zastosowania - ILiM, Poznań 2000, ISBN 83-87344-60-5
• (PDF)Specyfikacje symboliki UCC/EAN-128 na stronie gs1pl.org
• (PDF)Specyfikacja kodu GS1-128 na stronie organizacji GS1

Linki zewnętrzne

• (de) Montaż narzędzi na licencji GNU GPL do tworzenia kodów 128

Kategoria: Kody kreskowe

Alfabet w QR Code

Przykład kodu QR Code

Welcome to Wikipedia! - zaszyfrowane w QR Code

QR Code (QR jest skrótem od ang. Quick Response) – alfanumeryczny dwuwymiarowy matrycowy kwadratowy kod komputerowy kreskowy wymyślony przez japońską firmę Denso-Wave w 1994 roku. Jest to kod komputerowy w częściach i stałowymiarowy. Umożliwia zabezpieczanie znaków Kanji/Kana, wskutek tego jest wzięty w Japonii. W dodatku pozwala na zakodowanie znaków należących do alfabetu arabskiego, greckiego, hebrajskiego ewentualnie cyrylicy kiedy również innych symboli określonych przez użytkownika. Występuje w dwóch odmianach: podstawowej (Wzór 1) i rozszerzonej (Forma 2), która pozwala zakodować do 7089 znaków numerycznych, 4296 alfanumerycznych, 1817 znaków Kanji czy też 2953 ośmiobitowych danych binarnych (bajtów). Dopuszczalne odsetek kodu wynoszą 21×21 modułów do 177×177 modułów monety (w sumie istnieje czterdziestka dopuszczalnych wielkości (wersji)). Receptura dopuszcza związek do 16 kodów celem zapisania większej ilości informacji. Konstrukcja kodu umożliwia jego położenie i prelekcja na przedmiotach szybkoprzemieszczających się względem skanera (np. na przenośnikach). Symbolika jest również stosowana w różnych aplikacjach niezwiązanych z transportem przesyłek. Analogicznie do Semakodu jest dozwolone ja używać do zapisywania i umieszczania w różnych miejscach adresów URL, a odtąd odcyfrować blisko pomocy adekwatnie oprogramowanych urządzeń przenośnych. Takie użycie jest zwłaszcza popularne w Japonii.

Spis treści

• 1 Standardy
• 2 Struktura kodu
  • 2.1 Maszyneria korekcji błędów
• 3 Zobacz też
• 4 Bibliografia
• 5 Linki zewnętrzne
• 6 Przypisy

Standardy

W październiku 1997 symbolika została włączona do Wykazu Ujednoliconych Symbolik (ang. USS - Unform Litera Specyfications) przez organizację AIM (Global Trade Association of the Automatic Identification & Prekluzja Capture Industry) w charakterze ISS - QR Code. W marcu 1998 japońska zrzeszenie JEIDA (Japanese Electronic Industry Development Association) włączyła ją jak kanon JEIDA-55. W styczniu 1999 została standardem JIS (Japanese Industrial Standards) – JIS X 0510. W czerwcu 2000 zrzeszenie ISO włączyła ją jak kanon ISO/IEC18004.

Konstrukcja kodu

Kod kreskowy QR Code z zaznaczonymi miejscami szczególnymi

Modułem w kodzie jest czworokąt foremny mogący przybierać jeden z dwóch kolorów (nalany bądź zrozumiały). Większa wielkość modułów tworzy tzw. słowa kodowe, w których zapisana jest dana o poszczególnych znakach. Przejaw modułu nie jest precyzyjnie zdeterminowany i zależy od siła urządzeń odczytujących i zapisujących. W związku z tym również odsetek całego kodu są zmienne. Zależą one na dodatek od wybranej wersji kodu, która jest zależna od przyjętego poziomu korekcji błędów natomiast ilości zapisanych danych.

W kodzie wykorzystuje się wzór wyszukiwania pozwalający czytnikowi odnalezienie poszczególnych miejsc w kodzie, względem których odczytywana jest pozostała jego część. Przepis wyszukiwania składa się na trzy wzory pozycji (ktoś stanowi kilkomodułowy rumiany czworokąt foremny mający obwódkę jasną ramką, która jest otoczona ciemną ramką), które w dodatku są oddzielone od danych jasną ramką o szerokości jednego modułu (tzw. separatorem). Oznaczenia wzorów pozycji są umieszczone w trzech narożnikach kodu.

Dodatkowo w kodzie występuje tzw. wzór synchronizacji składający się na dwoje linie o szerokości jednego modułu, z których jedna przebiega poziomo, a druga prosto między wzorami pozycji. Linie te zawierają na przemian ułożone ciemne i jasne kropki. Na skutek przedtem możliwe jest określnik wersji, gęstości kodu i współrzędnych poszczególnych danych w poprzednio zapisanych.

Model 2 kodu zawiera suplementarny wzór osiowy. Bez pary czynnik wzoru osiowego składa się z czarnego modułu otoczonego białą ramką, która otoczona jest czarną ramką. Wielkość elementów wzoru zależna jest od rozmiarów kodu. Wzornik 1 kodu zawierał inne wzory, które zostały umieszczone z myślą o jego rozszerzeniu (nie zostały wykorzystane).

W części danych mało tego samych danych umieszczone są informacje o formacie i wersji kodu zaś dane niezbędne do działania mechanizmów korekcji błędów. Około kodu wymagane jest stosowanie marginesu o szerokości co w żadnym wypadku czterech modułów.

Inną cechą kodu jest tzw. mechanizm maskowania, kto powoduje, iż jasne i ciemne moduły są rozłożone w miarę równomiernie, co skutkuje zwiększeniem szybkości przetwarzania obrazów przez skanery.

Maszyneria korekcji błędów

Specyfikacja udostępnia kwartet horyzontalny korekcji i odzyskiwania danych (wzorzec Reed-Solomon):

• L – umożliwiający odzyskanie wokół 7 odsetek uszkodzonych danych.
• M – umożliwiający odzyskanie naokoło 15 odsetek uszkodzonych danych.
• Q – umożliwiający odzyskanie dookoła 25 odsetek uszkodzonych danych.
• H – umożliwiający odzyskanie wokół 30 odsetki uszkodzonych danych.

Poziom korekcji wpływa na wolumen danych możliwych do zapisania przez kod komputerowy o określonych wymiarach (o określonej wersji). Na przypadek wariant 10 (o rozmiarach 57×57 modułów) na rzecz poziomu korekcji L pozwala na zapisanie 652 cyfr, a na rzecz poziomu H – 288 cyfr.

Zobacz też

• Micro QR Code

Bibliografia

• Kody kreskowe - rodzaje standardy ekwipunek zastosowania - ILiM, Poznań 2000, ISBN 83-87344-60-5

Linki zewnętrzne

• (en) Online QR-Code prądnica z Google API
• (ja)(en)Oficjalna stronica poświęcona QR Code
• (en)(de)(fr)Kaywa Reader
• (en)Generowanie kodów QR - SnapMaze
• (en)Generowanie kodów QR
• (en)(fr)Generator i nauczyciel języka obcego kodów QR

Przypisy

1. ↑ (en)Szczegółowa tablica podająca relacje między rozmiarem kodu, poziomem korekcji błędów i ilością danych możliwych do zakodowania na stronie qrcode.com

Kategoria: Kody kreskowe

Ten paragraf dotyczy czytnika. Zobacz również: inne znaczenia tego słowa.

Skaner - instrument służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu paskowego bądź magnetycznego, fal radiowych itd. do formy elektronicznej (w większości wypadków cyfrowej). Czytnik przeszukuje kolejne pasma informacji odczytując je bądź rejestrując. Nie jest to wówczas powszedni skaner, a skaner krokowy (np. czytnik obrazu nie rejestruje całego obrazu w jednej chwili gdy miglanc fotograficzny, a w miejsce tego rejestruje kolejne linie obrazu - w następstwie tego głowica czytająca skanera przesuwa się albo skanowane mass-medium wobec nią). Imię skanera w charakterze czytnika przebiegowego, często przenoszona jest na czytniki nieprzebiegowe (np. elektroniczne).

Spis treści

• 1 Optyczne
  • 1.1 Zobacz też
• 2 Magnetyczne
• 3 Elektroniczne
• 4 Radiowe
• 5 Zobacz też

Optyczne

Skaner optyczny w komputerach to peryferyjne narzędzie wejściowe umożliwiające przetworzenie statycznego obrazu rzeczywistego obiektu (np. druczek papieru, nawierzchnia ziemi, piłka siatkowa ludzkiego oka) do postaci cyfrowej, w celu dalszej obróbki komputerowej.

Skanery optyczne stosuje się w celu przygotowania do obróbki graficznej obrazu, rozpoznawania pisma, w systemach zabezpieczeń i kontroli dostępu, badaniach naukowych, medycznych itd.

ręczny czytnik kodów kreskowych

Rodzaje skanerów:

• skaner ręczny
• skaner płaski
• skaner bębnowy
• skaner do slajdów
• skaner do filmów fotograficznych
• skaner kodów kreskowych
• skaner przestrzenny - 3D
• skaner kwadratowy
• skaner lustrzany

Skanery jednoliniowe są wykorzystywane m.in. w kolektorach danych tudzież skanery wieloliniowe w terminalach kontroli cen w supermarketach.

Istnieją również skanery do odczytywania informacji innej aniżeli wizja, np. czytniki danych zapisanych w postaci magnetycznej.

Zobacz też

• lekser
• matryca CCD
• LsD
• przegląd zagadnień z zakresu DTP
• przetwornik analogowo-cyfrowy
• TWAIN

Magnetyczne

Czytniki te posiadają głowice odczytujące informację zapisaną statystycznie na pasku magnetycznym. W ów wybieg są zapisane informacje np. na większości kart płatniczych.

Elektroniczne

Czytnik odczytuje informacje zapisane w obiekcie w poprzek niewyniosły połączenie z układem w obiekcie. W ów wybieg jest między innymi realizowana autoryzacja użytkownika komputera blisko pomocy karty elektronicznej.

Radiowe

1. Czytnik drogą radiową odczytuje informacje zapisane w obiekcie. średnio rozciągłość takiego czytnika wynosi parę do kilkunastu centymetrów, choć popularne są plus czytniki o zasięgu killkudziesięciu centymetrów. Ze względu na wygodę użytkowania coraz to częściej zastępują rozwiązania oparte na czytnikach magnetycznych np. w systemach kontroli dostępu.
2. Pojęcie Skaner radiowy odnosi się również do szerokopasmowych odbiorników sygnałów radiowych, służących głównie do nasłuchu wszelkich informacji przesyłanych drogą radiową (głównie analogowego przekazu głosowego).

Zobacz też

• Analizator

p • d • e
Części składowe komputera klasy PC

Niezbędne elementy składowe
oddział systemowa • monitor • klawiatura

Jednostka centralna
płyta główna • procek • wspomnienie operacyjna • zasilacz • obudowa

Peryferia wewnętrzne
płyta stężały • przystanek dyskietek • jadłospis graficzna • napęd optyczny (nagrywarka/nagrywarka DVD/combo) • jadłospis dźwiękowa •
repertuar sieciowa • oceniający SCSI • jadłospis telewizyjna

Peryferia (urządzenia zewnętrzne)
mysz komputerowa (czy też Trackball/TrackPoint/TouchPad) • klawiatura • tablet • genlock • ekran dotykowy • drukarka • ploter • skaner • mikrofon • modem •
głośniki • słuchawki • joystick • manipulator 3D • joypad • zasilacz UPS • gzyms przeciwprzepięciowa

 

Kategorie: Skanery • Kody kreskowe

Ten punkt dotyczy kodu kreskowego. Zobacz podobnie: numer plików PDF.

Kod piętrowy PDF417

PDF 417 (od ang. Portable Prekluzja File) – dwuwymiarowy piętrowy alfanumeryczny trwały wieloczęściowy samosprawdzalny kod komputerowy kreskowy obrobiony w 1990 roku przez Symbol Technologies. Symbolika została w 1994 włączona przez organizację AIM do Wykazu Ujednoliconych Symbolik (ang. USS - Unform Cyfra Specyfications) i jest dostępna na licencji public domain. Niemniej jednak za pobranie jej specyfikacji ze stron aimglobal.org powinno się zapłacić opłatę.

Symbolika ta została wybrana przez organizację AIAG (Automotive Industry Action Group) do stosowania w niektórych dziedzinach związanych z przemysłem motoryzacyjnym. Jej gatunek jest wykorzystywana również jak czynnik 2D symbolik złożonych EAN.UCC.

Bibliografia

• Kody kreskowe - rodzaje standardy wyposażenie zastosowania - ILiM, Poznań 2000, ISBN 83-87344-60-5

Przypisy

1. ↑ (en)specyfikacje symboliki dostępne na stronie aimglobal.org (dojazd do specyfikacji jest płatny)
2. ↑ (en)strona projektu pdf417lib na sourceforge.net
3. ↑ (en)strona projektu pdf417decode na sourceforge.net
4. ↑ (en)Opis symboliki na stronie aimglobal.org

Linki zewnętrzne

• PDF-417 Generator

Kategoria: Kody kreskoweUkryta kategoria: Zalążki artykułów

Diodowy skaner kodów kreskowych Argox z profilu

Diodowy skaner kodów kreskowych Argox w ciągu skanowania (widoczna pęk diodowa)

Schemat działania czytnika kodów kreskowych Argox.

Skaner kodów kreskowych to narzędzie służące do odczytywania kodów kreskowych.

Spis treści

• 1 Zastosowania
• 2 Kody kreskowe w bibliotekach
• 3 Kody kreskowe w sklepach
• 4 Aparat internetowa w charakterze skaner kodów kreskowych
• 5 Linki zewnętrzne

Zastosowania

• Sklepy (po zeskanowaniu kodu lada fiskalna zapisuje przedmiot/produkt na paragonie i przechodzi do następnej pozycji)
• Systemy bezpieczeństwa (przeznaczenie wychodzi z użytku na obiekt kart magnetycznych i RFid)
• Biblioteki szkolne i publiczne (kody kreskowe na egzemplarzach bibliotecznych natomiast na kartach czytelników za pomocą komputera przyspiesza sprawa sądowa rejestracji wypożyczeń)
• Zastosowania logistyczne (ułatwia odnalezienie towaru)
• Domowe (umożliwia istota żywa domowej kolekcji, np. płyt CD/DVD)

Kody kreskowe w bibliotekach

W polskich bibliotekach rośnie potrzeba posiadania na kody kreskowe. W bibliotekach (szkolnych, uniwersyteckich i publicznych) coraz to częściej są wydawane karty czytelnika z kodem kreskowym, kody kreskowe są również naklejane na woluminy. Autoryzowanie czytelników przez kody kreskowe w pewnym stopniu uniemożliwia podszywanie się poniżej innych czytelników (program komputerowe co chwila częściej oferuje zapisywanie w systemie zdjęć czytelników). Naklejanie kodów na woluminy i zapis ich w specjalnym oprogramowaniu ułatwia rejestracje wypożyczeń w systemie.

Kody kreskowe w sklepach

Kasy fiskalne działają z kodami kreskowymi tworząc tzw. POS (Point of Selling - Punkty Sprzedaży). Po zeskanowaniu kodu towaru lada fiskalna odnajduje w bazie danych informacje o przedmiocie przypisanym do kodu, “nabija” go na kasie, albo drukuje wytwór na paragonie i kontynuuje pracę gdy wyżej aż do zakończenia skanowania produktów.

Aparat internetowa w charakterze skaner kodów kreskowych

W Internecie powstał hipoteza Barcodepedia zbierający dane na przedmiot produktów, książek itp. Odbywa się to za pomocą kamery internetowej. W tym celu do systemu operacyjnego ładuje się nie zaplanowany dekoder, kto z obrazu kodu produktu przybliżonego do kamery internetowej (rzucający się w oczy za pomocą Flash) tworzy wryty kod komputerowy kreskowy. W rzeczy samej całą procedurę wolno przeskakiwać korzystając ze zwykłego czytnika kodów kreskowych czy też wpisując kod komputerowy ręcznie. 26 lipca 2007 roku z inicjatywy polskiego uczestnika tego projektu powstała jego kraj nad wisłą wariant .

Linki zewnętrzne

• Informacje o skanerach kodów kreskowych (en)

Kategorie: Skanery • Kody kreskowe

Przykład kodu “Kod komputerowy 49″

Kod 49 (Code 49) – alfanumeryczny dwuwymiarowy piętrowy uporczywy segmentowy samosprawdzalny kod komputerowy kreskowy o zmiennej długości obrobiony w 1987 przez firmę Intermec Corporation. Była to pierwsza symbolika dwuwymiarowa, która została wprowadzona do powszechnego użytku. W chwili obecnej jest dostępna na licencji public domain. Symbolika została włączona do Wykazu Ujednoliconych Symbolik (ang. USS - Unform Litera Specyfications) przez organizację AIM (Global Trade Association of the Automatic Identification & Prekluzja Capture Industry).

Kod ów powstał w oparciu o Kod komputerowy 3 z 9 w poprzek zorganizowanie kilku (od dwóch do ośmiu) kodów w rzędach jeden powyżej drugim. Współcześnie formuła zawiera również pewne elementy symboliki UPC.

Konstrukcja kodu

Kod składa się z od dwóch do ośmiu rzędów pasków, z których iks jest odosobniony poziomą kreską ciemną kreską, której wielkość wynosi jeden władza umysłowa (przejaw modułu to 0,191mm). Rozciągłość pojedynczego blisko kresek jest stała, z marginesami wynosi 81 modułów (tworzących 18 kresek ciemnych i 17 jasnych) tudzież koduje kwartet dwuznakowe słowa kodowe. Jedno termin kodowe jest budowane przez 16 modułów ułożonych w kwartet ciemne i kwartet jasne kreski. Na dodatek w każdym rzędzie jest umieszczona dana o jego numerze natomiast kolekcja kontrolna na rzecz danych w poprzednio zakodowanych. Wolumen rzędów uzależniona jest od ilości kodowanych informacji. Formuła symboliki zezwala na kojarzenie pojedynczych kodów celem zakodowania większej ilości danych. Stopień kresek w jednym rzędzie jest niewiadoma i zależna od ilości rzędów zaś miejsca przeznaczonego na rozmieszczenie kodu, jakkolwiek zaleca się, by minimalna ich wielkość wynosiła 8 modułów. Behawior kolejności skanowania rzędów nie jest obowiązkowe. Wymagane jest stosowanie znaków START/STOP zaś marginesów (cichych stref) po prawej i lewej stronie kodu.

Tryby kodowania znaków

Kod prawdopodobnie być użyty w trzech trybach kodowania znaków:

• jako kod komputerowy cyfrowy (w trzech słowach kodowych jest w owym czasie kodowane pięć cyfr, a w takim razie w jednym kodzie wolno skreślić do 81 cyfr).
• jako kod komputerowy alfanumeryczny wykorzystujący tablicę 49 znaków (część tablicy ASCII, wolno zakodować do 49 znaków w jednym kodzie).
• jako kod komputerowy alfanumeryczny kodujący tablicę 128 znaków ASCII.

W celu umożliwienia kodowania wszystkich 128 znaków tablicy ASCIIw kodzie wykorzystuje się znaki Shift 1 zaś Shift 2, które zmieniają cechowanie znaku, z którym są połączone. Na dodatek występuje herb NS determinujący zwyczaj kodowania (numeryczny/alfanumeryczny) a symbole funkcyjne FNC1, FNC2 i FNC3.

Mechanizmy wykrywania błędów

W kodzie wykorzystuje się znaki kontrolne występujące zanim oznaczeniem STOP w każdym rzędzie. Koszt tych znaków oblicza się na podstawie algorytmu modulo 49. Na dodatek obliczane są znaki kontrolne na rzecz całego symbolu. W przypadku, jak wielkość rzędów w kodzie jest mniejsza od siedmiu - są to dubel znaki. Tudzież, kiedy jest większa ewentualnie równa siedem wolumen ta wynosi trzy znaki.

Linki zewnętrzne

• (en)Specyfikacje symboliki Code49 na stronie aimglobal.org (dojazd do specyfikacji jest płatny)

Bibliografia

• Kody kreskowe - rodzaje standardy wyposażenie zastosowania - ILiM, Poznań 2000, ISBN 83-87344-60-5

Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 (en)Informacje na stronie adams1.com
2. ↑ (en)Strona opisująca zwyczaj kodów 2D na aimglobal.org
3. ↑ (en)Glosariusz na stronie Intermec.com
4. ↑ Informacje o kodzie na stronie code49.dlawas.com

Kategoria: Kody kreskowe

Przykład kodu UPC-A

Przykład kodu UPC-E

UPC (skrót od ang.: Universal Product Code) - wiodący prym kanon kodu kreskowego, wtajemniczony został w supermarketach w USA i Kanadzie w 1973 roku, z myślą o usprawnieniu obsługi klientów i gromadzeniu danych w punktach sprzedaży.

Standaryzacją zajmowały się organizacje UCC (Mundur Code Council, Inc.) w USA i ECCC (Electronic Commerce Council of Canada). W wyniku podjęcia działań mających na celu unia standardów UPC natomiast konkurencyjnego EAN w 2005 roku organizacje te weszły w zawartość globalnej organizacji GS1.

Spis treści

• 1 Rodzaje kodów UPC
• 2 Budowa kodu
• 3 Opatrywanie sygnaturą prefiksów
• 4 Obliczanie sumy kontrolnej
• 5 Fortel zapisu znaków
• 6 Bibliografia
• 7 Przypisy
• 8 Linki zewnętrzne

Rodzaje kodów UPC

W chwili obecnej stosowane są 2 rodzaje kodów numerycznych UPC:

• UPC-A (pełna) - kodowane jest 12 cyfr
• UPC-E (skrócona) - kodowane jest 6 cyfr

Budowa kodu

W kodzie kreskowym UPC-A, każda znak jest reprezentowana przez siedmiobitową sekwencję, zakodowaną w charakterze serię naprzemiennych kresek i przerw. Kreski ochronne (zaznaczone na zielono) oddzielają dubel sześciocyfrowe grupy.

W kodzie UPC-A dwunastka cyfr dziesiętnych kodowane jest jak SLLLLLLMRRRRRRE, dokąd S (arche) i E (schyłek) są oznaczone są przez 3 moduły (bity - 101), M (lek, ziemia uprawna ochronne) jak 01010. Każde L i R jest cyfrą przedstawioną przez 7 modułów (siedem bitów). Kompleks kodu składa się z 95 bitów. Tak aby słabnąć możliwość błędnego odczytu, każde znak zakodowana jest racja, by w kiedy największym stopniu mieć inne zdanie się od pozostałych. W dodatku w kodowaniu nie występują moduły dłuższe od 4 przerw ewentualnie pasków.

Pierwsza znak L jest prefiksem, a ostatnia symbol R jest sumą kontrolną.

W kodzie UPC-E jest dozwolone przedstawić to w charakterze SLLLRRRE

Opatrywanie sygnaturą prefiksów

• 0, 1, 6, 7, 8 ewentualnie 9 na rzecz większości produktów
• 2 zarezerwowane na rzecz produktów o zmiennej masie w obrocie lokalnym. Produkty takie mają przydzielany kod komputerowy UPC przez sklepy, jeśliby są w tamtym miejscu pakowane. W tym przypadku LLLLL jest numerem produktu, a _RRRR przedstawia wagę lub cenę produktu - jest to określone w pierwszym R.
• 3 leki wedle numeru National Drug Code - Narodowego Kodeksu Leków
• 4 zarezerwowane na rzecz użytku lokalnego, często na rzecz kart lojalnościowych
• 5 kupony - nieczęsto z drugiej ręki. Kod komputerowy kuponu wpisany jest w LLLLL, tudzież _RRRR podaje koszt (wyrażoną w procentach lub w liczbach - pierwsze danie R określa gatunek danych)

Poprzez dodanie prefiksu 0, kody te stają się zgodne z EAN-13.

Obliczanie sumy kontrolnej

W systemie UPC-A, sumę kontrolną oblicza się w kolejny sposób:

1. Cyfry będące na miejscach nieparzystych (pierwsze danie, trzecie, piąte, itd) wypada nadmienić i pomnożyć całokształt przez 3.
2. Do wyniku zahaczyć cyfry znajdujące się na miejscach parzystych
3. Od otrzymanego wyniku wyznaczyć cena modulo 10
4. Odjąć pozyskany uzysk od 10
5. Od otrzymanego wyniku wyznaczyć cena modulo 10 - (stosowane w przypadku, kiedy uzyskany żniwo lekki jest 10. Powoduje to jego skrócenie do jednocyfrowego 0)

Na przypadek na rzecz kodu “03600029145X”, dokąd X oznacza cyfrę kontrolną, X zostaje wyliczone w kolejny wybieg: Całokształt cyfr znajdujących się w miejscach nieparzystych (0+6+0+2+1+5 = 14) jest mnożona przez 3 (14 × 3 = 42), potem dodawane są cyfry znajdujące się na miejscach parzystych - (42+3+0+0+9+4 = 58), obliczana jest koszt modulo 10 (58%10 = 8), a po pewnym czasie pokłosie odejmowany jest od 10 (10 - 8 = 2). Całość kontrolna ma cena 2.

W UPC-E litera kontrolna wynika z parytetu zakodowanych w kodzie cyfr.

Rozwiązanie zapisu znaków

W kodzie UPC-A, każda symbol jest zapisana przez kombinację 4 modułów (linia interwał linia odstęp bądź na recesja). Ze względu na możność odczytu kodu w dwoje okolica cyfry zapisane po lewej stronie kodu (”L”) są przedstawione w charakterze uzupełnienie takiej samej cyfry zapisanej po prawej stronie kodu (”R”).

Na przypadek symbol “6″ jest zapisana jako:

• 0101111 (Na rzecz lewej okolica kodu)
• 1010000 (Na rzecz prawej okolica kodu)

Tablica znaków

Znak
Sposób
kodowania
lewa strona
Sposób
kodowania
prawa strona

0
0001101
1110010

1
0011001
1100110

2
0010011
1101100

3
0111101
1000010

4
0100011
1011100

5
0110001
1001110

6
0101111
1010000

7
0111011
1000100

8
0110111
1001000

9
0001011
1110100

Bibliografia

• Kody kreskowe - rodzaje, standardy, wyposażenie, zastosowania - ILiM, Poznań 2000, ISBN 83-87344-60-5
• (PDF)Specyfikacje symboliki EAN/UPC na stronie gs1pl.org

Przypisy

1. ↑ http://www.barcodeisland.com/ean13.phtml

Linki zewnętrzne

• Opis symbolików kodów UPC-A i UPC-E na stronie organizacji GS-1 (pl)
• Generator kodów UPC (en)

Kategoria: Kody kreskowe

Ręczny skaner kodów kreskowych

Kod kreskowy, kod komputerowy paskowy (ang. bar code) – graficzna przedstawicielstwo informacji przez kombinację ciemnych i jasnych elementów, ustaloną podług przyjętych reguł budowy danego kodu. Kod komputerowy kreskowy asygnowany jest na rzecz czytników elektronicznych. Ma na celu umożliwienie automatycznego wczytywania informacji. Głównym zastosowaniem jest automatyczna dowód tożsamości produktów w w szerokim zakresie pojętej logistyce.

W trakcie czytania kodu, techniką skanowania przestrzeń niezadrukowana pochodzące z czytnika uformowane w cienką wiązkę przesuwa się niedaleko czytanego kodu, w danym momencie oświetla drobny piksel kodu, jest ono odbijane przez jasne elementy kodu (przerwy), a pochłaniane przez jego ciemne elementy (kreski, pola). Światło odczytuje fotodioda, odbite od przerw powoduje insurekcja w czytniku silniejszych sygnałów elektrycznych, a w wyniku braku odbicia (kreski) powstają sygnały słabsze. W stosunki od grubości kresek/przerw nowy jest podobnie era trwania poszczególnych sygnałów. Okres trwania każdego impulsu koduje informacje, które są tłumaczone przez dekoder czytnika na cyfry, litery czy też innych znaków i przesyłane do komputera.

Występują również kody wykorzystujące więcej, aniżeli dwójka kolory do zapisu informacji (np. Ultracode).

kod EAN-13: jeden z zwykle występujących kodów na wyrobach konsumenckich. Prefix 590 oznacza, że wiadomy wynik został wyprodukowany przez zakład pracy zarejestrowane w polskiej organizacji GS1

Spis treści

• 1 Przeznaczenie kodów
• 2 Rodzaje kodów
  • 2.1 jednowymiarowe
  • 2.2 dwuwymiarowe
  • 2.3 złożone
• 3 Charakterystyczne cechy kodów
• 4 Urządzenia odczytujące
• 5 Historia
• 6 Ciekawostka
• 7 Literatura
• 8 Przypisy
• 9 Linki zewnętrzne

Funkcja kodów

Kody kreskowe posiadają multum zastosowań w różnych dziedzinach działalności ludzkiej. Do najważniejszych z nich wolno zaliczyć:

• identyfikację jednostek handlowych (numery GTIN), blisko czym w tym ujęciu za jednostkę handlową uważa się nieuzasadniony wytwór czy też usługę, której wolno wciąć cenę i która występuje w przepływie w łańcuchu dostaw. A wobec tego do kategorii tej zalicza się jednostki (produkty) w opakowaniach zbiorczych i jednostkowych, sprzedawane w hurcie i detalu, dostępne na rynku krajowym (tudzież wewnętrznym) bądź międzynarodowym, o stałej i zmiennej ilości, o jednorodnej albo niejednorodnej zawartości. Do kategorii tej zalicza się również oznaczenia wydawnictw ciągłych (ISSN), muzycznych (ISMN) albo książek (ISBN).
• identyfikację jednostek logistycznych (numery SSCC), inaczej takich jednostek, które zostały utworzone na rzecz potrzeb transportu i magazynowania (np. paletowe jednostki ładunkowe ewentualnie kontenerowe jednostki ładunkowe) a podlegają one procesom identyfikacji, śledzenia i zarządzania w trakcie przepływu przez łańcuch dostaw. Spętany z tym jest również nauka zawodu Etykieta logistyczna, na której zawarte są podstawowe informacje o jednostce logistycznej.
• identyfikację zasobów (numery GIAI), a konkretniej zasobów trwałych (o statusie zapasów) przedsiębiorstwa (np. opakowań zwrotnych wielokrotnego użytku, palet).
• identyfikację lokalizacji (numery GLN, SWIFT, DUNS, BSI/AFNOR), służącej do identyfikacji obiektów, którym jest dozwolone wywiać adres (np. przedsiębiorstwa, konkretne pokoje, punkty sprzedaży, komunikaty EDI)
• identyfikację relacji usługowych (numery GSRN nadawane usługobiorcom)
• inne zastosowania, takie gdy podbijanie kuponów, kwitów zwrotnych, rachunków, telefonów komórkowych, przesyłek kurierskich, recept, leków, stron internetowych i inne

Ze względu na okoliczność znakowania towarów w sprzedaży detalicznej, podczas gdy również wydawnictw, do przeważnie spotykanych należą symboliki EAN (Stary kontynent) tudzież UPC (Usa Północna).

Rodzaje kodów

Występuje dookoła 250 rozwiązań w dziedzinie kodów kreskowych. W związku z tym istnieje nieco sposobów ich podziału:

• Podział podług wymiarowości kodu

• jednowymiarowe (liniowe, 1D) – informacje zapisane są w jednej linii (tak bywa w postaci kresek)
• dwuwymiarowe piętrowe – rozszerzenie kodów jednowymiarowych polegające na istnieniu kilku linii kodu jedna przy drugą
• dwuwymiarowe matrycowe – dana zapisana jest na określonej powierzchni, z tym, iż do zapisu nie wykorzystuje się kresek, przecież inne oznaczenia
• kody złożone – występują w nich zarówno elementy kodów jednowymiarowych, podczas gdy i dwuwymiarowych
• kody trójwymiarowe – zwykle są to wytłaczane dowolne kody jednowymiarowe (Bumpy Bufet Code). Wariancja polega na tym, że w zapisie/odczycie w zamian różnic w kolorach wykorzystuje się różnice w wysokości

• Podział podług szerokości kresek

• kody o jednej szerokości kresek (np. PosiCode) – zabezpieczanie polega na występowaniu, lub nie kreski w określonym miejscu
• kody o dwóch szerokościach kresek
• kody o wielu szerokościach kresek (modularne)

• Podział podług rodzaju kodowanych symboli

• numeryczne – kodowane są wyłącznie cyfry w systemie dziesiętnym
• alfanumeryczne – kodowane są cyfry i pozostałe znaki kodu ASCII, czasami również znaki występujące w niektórych alfabetach

• Podział wedle ciągłości kodu (nie dotyczy kodów matrycowych)

• kody ciągłe – nie występują w nich przerwy między kodowanymi znakami
• kody dyskretne – występują przerwy między kodowanymi znakami

• Podział podług ilości kodowanych znaków

• kody o precyzyjnie określonej ilości kodowanych znaków (o stałej długości)
• kody o różnej ilości kodowanych znaków (o zmiennej długości)

• Podział podług przyjętej metody weryfikacji odczytanych danych

• kody samo sprawdzalne (np. wszystkie kody typu m z n) – pewne procedury sprawdzania błędów są zaimplementowane w budowie kodu. Np. poszczególne symbole są kodowane racja, by mieć inne zdanie się od siebie maksymalnie, a w następstwie tego błędne rozumienie jednej kreski powoduje automatyczną nieprawidłowość kodu.
• kody ze znakiem kontrolnym (np. z cyfrą kontrolną)
• kody samo sprawdzalne z dodatkowym znakiem kontrolnym

jednowymiarowe

Przykład kodu “Przeplatane 2 z 5″

Przykład kodu “Code 39″

Przykład kodu UPC-A

Przykład kodu EAN-8

Kody jednowymiarowe

Nazwa symboliki
Numeryczny
/alfanumeryczny
Ciągły
/dyskretny
dwie szerokości
/modularny
stała/zmienna
długość
Uwagi i wykorzystanie

Codabar
alfanumeryczny
dyskretny
dwie

Włączony do USS przez AIM

CODE 11
numeryczny
dyskretny
dwie

Kod 2 z 5
(Code25)
numeryczny
ciągły
dwie

występuje w kilku odmianach

Przeplatany 2 z 5
(Code25 Interleaved)
numeryczny
ciągły
dwie
zmienna
(parzysta ilość,
maks 16)
Włączony do USS przez AIM

Kod 3 z 9
(Code39)
alfanumeryczny
(43 znaki w podst. wer.)
dyskretny
dwie
zmienna
Włączony do USS przez AIM

Code 93
alfanumeryczny (ASCII)
ciągły
modularny
zmienna
Włączony do USS przez AIM

Kod 128
(Code128)
alfanumeryczny (ASCII)
ciągły
modularny
zmienna
Zaimplementowany przez GS1 jak GS1-128. Występują odmiany A, B zaś C.

EAN-8
numeryczny
ciągły
modularny
stała (8)
Zaimplementowany przez GS1, opakowania jednostkowe

EAN-13
numeryczny
ciągły
modularny
stała (13)
Zaimplementowany przez GS1, opakowania jednostkowe, GTIN. Prawdopodobnie wydarzać się z 2 bądź 5 cyfrowym dodatkiem add-on.

GS1-128
alfanumeryczny (ASCII)
ciągły
modularny
zmienna
Zaimplementowany przez GS1. Opakowania zbiorcze, etykietka logistyczna

ITF-14
numeryczny
ciągły
dwie
stała (14)
Zaimplementowany przez GS1, opakowania zbiorcze

MSI Plessey

ciągły
dwie

UPC-A
numeryczny
ciągły
modularny
stała (12)
Zaimplementowany przez GS1, opakowania jednostkowe

UPC-E
numeryczny
ciągły
modularny
stała (6)
Zaimplementowany przez GS1, opakowania jednostkowe

PosiCode
alfanumeryczny
ciągły
jedna
zmienna
Włączony do USS przez AIM

POSTNET

ciągły
dwie

RSS
(GS1 DataBar)
numeryczny lub
alfanumeryczny
ciągły
modularny

Zaimplementowany przez GS1; pełna wdrożenie w systemach skanujących od 2010 roku; do znakowania nadzwyczaj małych jednostek. Licencja – królestwo publiczna. Cechy kodu uzależnione są od wersji.

Telepen
alfanumeryczny
(ASCII)
ciągły
dwie

Wykorzystywany w bibliotekach. Włączony do USS przez AIM

dwuwymiarowe

Kod piętrowy Code49

Kod piętrowy PDF417

Kod matrycowy Semacode

kod matrycowy MaxiCode

Kody dwuwymiarowe

Nazwa symboliki
Piętrowy
/Matrycowy
Uwagi i wykorzystanie

CodaBlock F
Piętrowy

Kod 49
(Code49)
Piętrowy
Włączony do USS przez AIM

Kod 16K
(Code 16K)
Piętrowy
Włączony do USS przez AIM

Code One
Matrycowy

PDF 417
Piętrowy
kod alfanumeryczny o dużej gęstości – na powierzchni porównywalnej z powierzchnią kodu EAN mieści powyżej 1000 znaków; hartowny na częściowe uszkodzenia. Włączony do USS przez AIM

Micro-PDF 417
Piętrowy
Wykorzystywany w złożonych symbolikach RSS. Włączony do USS przez AIM

RSS spiętrzony
(GS1 DataBar)
Piętrowy
Zaimplementowany przez GS1; pełna wdrożenie w systemach skanujących od 2010 roku; licencja – sfera publiczna

Aztec Code
Matrycowy
Możliwość kodowania Cyrylicy, alfabetu hebrajskiego i arabskiego. Osiągalny na licencji domeny publicznej. Włączony do USS przez AIM.

Data Matrix
Matrycowy
Zaimplementowany przez GS1

MaxiCode
(UPS MaxiCode)
Matrycowy
Nadaje się do skanowania na elementach żwawo przemieszczających się. Licencja – królestwo publiczna. Włączony do USS przez AIM.

Semacode
Matrycowy
Stworzony na podstawie kodu Prekluzja Matrix. Koduje adresy URL

QR Code
Matrycowy
Możliwość kodowania symboli alfabetu japońskiego, nadaje się do skanowania elementów żwawo przemieszczających się. Włączony do USS przez AIM

ShotCode
Matrycowy

SuperCode
Matrycowy
domena publiczna

UltraCode

Występuje w wersjach czarno-białej i kolorowej. Królestwo publiczna. Obrobiony przez Zebra Technologies.

VeriCode
Matrycowy
Opracowany przez Veritec Inc.

VSCode
Matrycowy
Opracowany przez Veritec Inc.

złożone

Kody złożone

Nazwa
symboliki
Element
jednowymiarowy
Element
dwuwymiarowy
Uwagi i wykorzystanie

Aztec Mesa
Code 128, Code 39,
Code 93, Code 93i,
Pleciony 2 z 5,
UPC-A, EAN-13
Aztec Code
Zaimplementowany przez AIM

Symboliki
złożone
EAN.UCC
EAN-13, EAN-8,
UPC-A, UPC-E,
EAN-128, RSS-14,
RSS Rozszerzony,
RSS Ograniczony
PDF 417,
Micro PDF417
Zaimplementowany przez GS1

Charakterystyczne cechy kodów

• N – stanowisko szerokości kreski szerszej do węższej w kodach o dwóch szerokościach kresek
• wymiar X (władza umysłowa) – wielkość najwęższego paska w kodach o wielu szerokościach kresek (modularnych). Inne szerokości są na ogół wielokrotnością tej wartości.
• Gęstość – kwota znaków możliwych do zakodowania na określonej długości – zależy od wymiaru X i rodzaju kodu
• Cicha pas – powierzchnia kodu występujący przedtem znakiem start i po znaku stop, kto musi być ograbiony innych oznaczeń. Jego zabarwienie jest tożsamy do koloru jasnych (białych) pasków.
• Znaki Początek i Okazja – występujące w kodach liniowych a niektórych piętrowych oznaczenia początku i końca kodu.
• Wzór wyszukiwania – występujący w niektórych kodach matrycowych przestrzeń kodu o specyficznym wyglądzie, kto pozawala czytnikowi na odnalezienie konkretnego miejsca w kodzie, względem którego rozpatrywana jest końcówka zeskanowanego obszaru
• Wzór indykatywny – występujące w niektórych kodach matrycowych grupa elementów (o precyzyjnie określonych kolorach i kształtach) pozwalające na przydawka orientacji skanera względem odczytywanego kodu

Urządzenia odczytujące

Początkowo do odczytu używano perfidnie zmodyfikowanych piór świetlnych, które musiały być przesuwane tuż ponad kodem prostopadle do pasków, co okazywało się niewygodne; dzisiaj do odczytu używa się czytników (zwanych dodatkowo skanerami) różnorodnej konstrukcji, umożliwiających prelekcja z pewnej odległości i mniej czułych na rozstawienie odczytywanego kodu, które wolno – ze względu na technologię wykonania – w ogóle wziąć udział na:

• laserowe (bardziej natężony rozciągłość odczytu),
• diodowe CCD (większa solidność, większa prędkość odczytu),
• oparte o kamery video

Dodatkowo wśród skanerów laserowych wyróżnia się skanery jednoliniowe natomiast skanery wieloliniowe. Skanery wieloliniowe mają dodatkowe promienie ułożone bok w bok czy też w forma pięciokąta. Umożliwia to coraz większą autonomia od położenia odczytywanego kodu względem okna skanera.

Im większa jest precyzja(gęstość) kodu albo im w wyższym stopniu zawiły jest kod komputerowy (np. kody matrycowe względem liniowych) tym większe wymagania są określane względem urządzeń odczytujących.

Historia

• 1932 – Wallace Flint pisze na Uniwersytecie Harwardzkim pracę magisterską na materia automatycznych punktów kasowych w supermarketach
• 1938 – Joe Woodland i Berny Silver rozpoczęli badania powyżej technicznym aspektem odczytu i kontroli cen artykułów żywnościowych w handlu
• 1959 – Girard Feissel zgłosił w amerykańskim urzędzie patentowym podanie o rozwiązanie kodowania cyfr od 0 do 9
• 1970 – producenci i handlowcy z USA i Kanady tworzą konsorcjum do jednolitego kodowania towarów
• 1973 – oficjalne zatwierdzenie kodu kreskowego UPC (Universal Product Code)
• 1974 – zryw tymczasowego komitetu badającego ewentualność wprowadzenia jednolitego systemu identyfikacji towarów w Europie
  • 26 czerwca – naczelny, określony kodem kreskowym, ciężar przechodzi przez kasę w domu towarowym Marsh w Troy, w stanie Ohio. Towarem tym była kauczuk do żucia “Wrigley’s”.
• 1976 – powstaje Europejski Układ Kodowania Towarów EAN (European Article Numbering)
• 1976 – manipulowanie pierwszego alfanumerycznego kodu kreskowego – Code 39
• 1977 – wyznaczenie Stowarzyszenia Kodowania Towarów EANA (European Article Numbering Association)
• 1981 – odwzorowanie systemu europejskiego w międzynarodowy – powstaje IANA
• 1984 – przenoszenie przez organizację Automotive Industry Action Group (AIAG) pierwszego standardu zakładającego manipulacja kodu składającego się z czterech kodów Code 39 ułożonych na sobie piętrowo
• 1987 – inicjacja przez firmę Intermec pierwszego kodu dwuwymiarowego piętrowego Code 49
• 1990 – przyjęcie Krajowy do systemu EAN i desygnacja organizacji narodowej CKK – Siedlisko Kodów Kreskowych w Instytucie Logistyki i Magazynowania w Poznaniu.
• 1998 – organizacje EAN i UCC podjęły decyzję o kompleksowym scaleniu systemu UPC z systemem EAN, z przyczyny czemu teraz funkcjonuje jeden całościowy układ EAN.UCC.
• 2005 – Globalne Arena GS1, w czasie którego oficjalnie dokonano zmiany nazwy z EAN International na GS1
  • luty – Wachta nazwy organizacji krajowej z CKK – Główny punkt Kodów Kreskowych na GS1 Lechistan w Instytucie Logistyki i Magazynowania w Poznaniu

Ciekawostka

Kod kreskowy EAN-13 posiada 3 pary dłuższych kresek – na lewym i prawym krańcu i między. Są one identyczne z kreskami symbolizującymi cyfrę 6, tak duża liczba iż nie widnieje płeć słaba wobec nimi. Te trzy kombinacje dłuższych kresek pozostają jednakowe we wszystkich kodach kreskowych i komp odczytuje je w charakterze liczbę 666.

Literatura

• Informatyka na rzecz logistyki, J. Majewski, wyd.: ILiM, Poznań 2002, ISBN 83-87344-95-8
• Kody kreskowe – rodzaje standardy wyposażenie zastosowania – ILiM, Poznań 2000, ISBN 83-87344-60-5

Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 (en)Opis kodu UltraCode na stronach aimglobal.org
2. ↑ 2,0 2,1 (en)Opis kodów Bumpy Bufet Code na stronach meccomark.com
3. ↑ 3,0 3,1 (en)opis kodu PosiCode na stronach aimglobal.org
4. ↑ (en)Opis symboliki Codabar na stronie barcodeisland.com
5. ↑ (en)opis kodu na stronie barcodeisland.com
6. ↑ (en)Opis symboliki Kod komputerowy 2z5 na stronie barcode.ro
7. ↑ 7,0 7,1 (PDF)Specyfikacje symboliki ITF-14 na stronie gs1pl.org
8. ↑ (en)Opis symboliki Code39 na stronie barcodeman.com
9. ↑ (en)Opis symboliki Code93 na stronie morovia.com
10. ↑ (PDF)Specyfikacja kodu GS1-128 na stronie organizacji GS1
11. ↑ 11,0 11,1 (PDF)Specyfikacje symboliki GS1-128 na stronie gs1pl.org
12. ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 (PDF)Specyfikacje symboliki EAN/UPC na stronie gs1pl.org
13. ↑ 13,0 13,1 13,2 (PDF)Specyfikacje symbolik RSS na stronach gs1pl.org
14. ↑ (en)(PDF)Specyfikacje symboliki Telepen na stronie telepen-barcode.co.uk
15. ↑ (en)Opis symboliki CodaBlock F na stronie barcode.ro
16. ↑ (en)Opis symboliki Code49 na stronie barcode.ro
17. ↑ (en)Opis symboliki Code16K na stronie barcode.ro
18. ↑ (en)Opis symboliki Code One na stronie barcode.ro
19. ↑ 19,0 19,1 Zobrazowanie symboliki PDF417 na stronie pdf417.pl
20. ↑ (en)Opis symboliki Aztec Code na stronach tkb-4u.com
21. ↑ (en)Opis symboliki DataMatrix na stronie barcode.ro
22. ↑ Relacja symboliki MaxiCode na stronie maxicode.pl
23. ↑ (en)Opis kodu Semacode na stronie semacode.org
24. ↑ (en)Opis kodu na stronie qrcode.com
25. ↑ (en)Opis symboliki SuperCode na stronie aimglobal.org
26. ↑ (en)Opis kodu VeriCode na stronie veritecinc.com
27. ↑ (en)Opis kodu VSCode na stronie veritecinc.com
28. ↑ (en)Opis symboliki Aztec Mesa na stronie aimglobal.org
29. ↑ (PDF)Specyfikacje symbolik złożonych GS1 na stronie gs1pl.org

Linki zewnętrzne

• Kod kreskowy Generator
• (en)Strona organizacji GS1
• Strona organizacji GS1 Kraj nad wisłą w Instytucie Logistyki i Magazynowania
• Strona internetowa Instytutu Logistyki i Magazynowania
• Kody państw i regionów na rzecz kodu kreskowego EAN-13
• (en)Strona organizacji standaryzującej AIM – na stronie istnieje ewentualność zakupu pełnych specyfikacji włączonych do USS (wykazu ujednoliconych symbolik).
• (en)adams1.com Komplet naczyń stołowych religijny kodom kreskowym

Generatory kodów:

• Generator kodów kreskowych EAN8 i EAN13 online

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Kod komputerowy kreskowy

Kategorie: Kody kreskowe • Administracja • LogistykaUkryta kategoria: Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł