Przykład kodu MaxiCode z zakodowaną informacją: “This ankieta termin is for WikiPedia: 0123456789 abcdefghijklmnopqrstuvwxyz”

MaxiCode (UPS) – matrycowy, segmentowy, alfanumeryczny kod komputerowy kreskowy o stałym wymiarze. Ze względu na swoją budowę prawdopodobnie być praktyczny do znakowania obiektów żwawo poruszających się (np. ładunki poruszające się na przenośnikach). Być może być w dodatku usytuowany na powierzchniach zagiętych ewentualnie zakrzywionych. Symbolika została opracowana w 1992 roku przez firmę kurierską United Parcel Service. Potem symbolika została włączona do Wykazu Ujednoliconych Symbolik (ang. USS - Unform Znak Specyfications) przez organizację AIM (Global Trade Association of the Automatic Identification & Termin Capture Industry). Dzisiaj symbolika jest dostępna na licencji public domain. Ponadto symboli ASCII istnieje również sposobność kodowania znaków należących do alfabetu arabskiego, greckiego, hebrajskiego czy też cyrilicy.

Spis treści

• 1 Struktura kodu
  • 1.1 Budowa fizyczna
  • 1.2 Maszyneria korekcji błędów
  • 1.3 Budowa logiczna
  • 1.4 Tryby kodu
• 2 Bibliografia

//

Konstrukcja kodu

Opis budowy kodu MaxiCode

Konstrukcja fizyczna

Kod ma stałe rozmiary równe jednemu calowi kwadratowemu. Umożliwia to zakodowanie 93 znaków alfanumerycznych bądź 138 cyfr (stała cena) w 866 modułach. Ktokolwiek władza umysłowa ma postać sześciokąta i przyjmuje para kolory zaczerniony albo biały. Nie do pary heksagon ma odsetek 1,02mm w pionie i 0,88mm w poziomie. Poszczególne moduły ułożone są w matrycy 30 czy też 29 (poziomo) na 33 (prosto) moduły. Formuła dopuszcza i umożliwia zjednoczenie do ośmiu kodów celem zwiększenia ilości przenoszonych danych.

W centralnej części kodu znajduje się wspominający tarczę strzelecką wzór wyszukiwania, ze względu któremu czytnik przypuszczalnie zidentyfikować miejsce kodu. Formuła wyszukiwania składa się z trzech czarnych okręgów, pośrodku którymi są śnieg przerwy. W pewnej odległości od wzoru wyszukiwania znajduje się szóstka grup komórek stanowiących wzór orientacyjny. Komórki te są symetrycznie ułożone względem wzoru wyszukiwania i pozwalają na określnik położenia kodu względem skanera (dokąd jest góra, dół, lewa i prawa krawędź).

Maszyneria korekcji błędów

W kodzie stosuje się maszyneria korekcji błędów Reed-Solomon na dwóch poziomach korekcji

• SEC – ranga szablonowy, w którym na rzecz 42 modułów kodujących dane dodaje się 20 modułów korygujących, co zapewnia sposobność poprawnego odczytu danych na rzecz symbolu uszkodzonego w 16 procentach.
• EEC – kategoria poszerzony, w którym na ktokolwiek władza kodujący dane przypada jeden władza umysłowa obejmujący dane o korekcji, co pozwala na obowiązujący prelekcja symboli uszkodzonych w 25 procentach.

Konstrukcja logiczna

W kodzie grupy modułów tworzą tzw. słowa kodowe. Jedno wyraz kodowe odpowiada jednemu znakowi alfanumerycznemu. Ze względu potencjał kompresji cyfr jest szansa kodowania dziewięciu cyfr w sześciu słowach kodowych. Kodowane dane dzielą się na para komunikaty:

• komunikat początkowy – zawiera informacje o trybie kodu, na rzecz niektórych trybów zawiera również pewne informacje o przesyłce, takie jak:

1. trzycyfrowy kod komputerowy kraju wedle ISO 3166
2. kod pocztowy danego kraju
3. trzycyfrowy kod komputerowy Class of service asygnowany przez przewoźnika wyznaczający pierwszeństwo w kolejce
4. dwudziestocyfrowy kod komputerowy do śledzenia ruchu przesyłki
5. dwu- czterocyfrowy kod komputerowy wyznaczający ród przewoźnika

Komunikat ma rozciągłość 60 bitów (modułów). W komunikacie tym wykorzystuje się maszyneria korekcji EEC, co wykorzystuje kolejne 60 bitów.

• komunikat wtórny – wykorzystuje stopień korekcji SEC i służy do kodowania innych danych dodatkowych, które nie muszą być niezbędne do odczytania (w przypadku szybkiego skanowania). Dane te mogą przechowywać we wnętrzu informacje o dozwolonych sposobach manipulacji ładunku, na którym są umieszczone czy też jego punkcie nadania i odbioru gdy również o numerze faktury, o kliencie, numerze zamówienia etc.

Tryby kodu

Kod prawdopodobnie toczyć się w jednym z siedmiu trybów. Informacje o trybie zakodowane są w czterech bitach komunikatu pierwotnego. Zwyczaj nałogowiec jest od stosowanego poziomu korekcji, rodzaju przenoszonych danych zaś struktury symbolu. Dostępne tryby to:

1. Tryb 0 – nie na czasie (jest dozwolone poznać po tym, iż dwoje górne moduły leżące po prawej stronie są amfa, w pozostałych trybach są zaczernione)
2. Tryb 2 – wykorzystywany w pobliżu stosowaniu numerycznych kodów pocztowych
3. Tryb 3 – wykorzystywany blisko stosowaniu alfanumerycznych kodów kreskowych
4. Tryb 4 – wykorzystywany szczebel korekcji SEC
5. Tryb 5 – wykorzystywany stopień korekcji EEC
6. Tryb 6 – wykorzystywany na rzecz programowalnych urządzeń (hardware)

W firmie UPS stosuje się zwyczaj dalszy bądź trzeci.

Bibliografia

• Kody kreskowe rodzaje, standardy, ekwipunek, zastosowania – ILiM, Poznań, 2000, ISBN 83-87344-60-5

Kategoria: Kody kreskowe

This entry was posted on Thursday, December 4th, 2008 at 6:43 pm and is filed under Kody kreskowe. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.